Ο Παγκόσμιος στίβος στις μέρες μας έχει προχωρήσει σημαντικά πολύ

Γράφει ο Ανδρέας Μπάμπης

 

Η εποχή μας βγάζει πολλούς ΝΕΟΥΣ πρωταθλητές και επίσης αποδεικνύει στον κόσμο ότι η νέα γενιά δεν είναι αυτό που φαίνεται, δηλαδή  ότι η γενιά αυτή δεν είναι εθισμένη μπροστά από έναν υπολογιστή. Επίσης υπάρχουν αθλητές οι οποίοι διψούν για δόξα και φήμη, αυτό κατά τη γνώμη μου είναι πολύ καλό γιατί έτσι δεν εντυπωσιάζονται από τα λεφτά και τα παρατάνε, αλλά προσπαθούν να γίνουν μεγάλοι αθλητές και αυτό το καταφέρνουν με σκληρή προπόνηση και πραγματική αγάπη για το άθλημα τους. Το άγχος σε επαγγελματικούς αγώνες στίβου (π.χ. πανελλήνια πρωταθλήματα, ολυμπιακοί αγώνες κλ. ) είναι κάτι το απολυτός φυσιολογικό. Το άγχος κάθε αθλητή είναι σχεδόν το ίδιο, η εκκίνηση. Η εκκίνηση είναι σχεδόν το 50% του αγώνα, αφού αν κάνει κάνεις άκυρη εκκίνηση, για αυτόν όλα τέλειωσαν και δεν θα μπορεί να αγωνιστεί ξανά στον συγκεκριμένο αγώνα και θα πάει χαμένος όλος αυτός ο καιρός πίεσης και προπόνησης. Ένας άλλος παράγοντας που παίζει ρολό στον άγχος είναι το γεγονός ότι μπορεί να βγει τελευταίος…. Όλοι οι αθλητές θέλουν να δείξουν σε έναν αγώνα τι έκαναν όλον αυτό τον καιρό και αν όντως δεν το καταφέρουν τότε θα απογοητευτούν, όμως εδώ ταιριάζει αυτό που προανέφερα  και αναφέρομαι στην προσπάθεια, κάνεις δεν μπορεί να είναι τέλειος, όλοι οι αθλητές έχουν ξεκινήσει από το μηδέν και έχουν φθάσει στο εκατό, αυτό που θέλω να πω είναι ότι δεν πρέπει να απογοητεύεται κάνεις από μια ήτα γιατί θα υπάρξουν πολλές νίκες, όμως για να γίνει αυτό χρειάζεται πολύ προπόνηση και κυρίως πείσμα.